![]() |
![]() |
|
|
|
![]() |
PRAULO |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
||||||||||
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
W Galicji język polski był powszechnie nauczany w szkołach, natomiast w Wielkopolsce i na Śląsku nie wolno było dzieciom rozmawiać po polsku na przerwach. Za odmawianie pacierza po polsku dzieci we Wrześni były bite, a Edwarda krewna Nepomucena Piasecka (z domu Rajewicz) skazana została sądownie za to, że stanęła w ich obronie. Ułatwiono jej ucieczkę z Wielkopolski i razem z dziećmi schroniła się we Lwowie. Gdy po odzyskaniu przez Polskę niepodległości zaczęto organizować polskie szkolnictwo w Wielkopolsce, Pomorzu i na Śląsku, Bronisława Knobloch niezwłocznie pośpieszyła na Śląsk, a Michał Knobloch do Wrześni, aby umożliwić dzieciom polskim naukę w języku ojczystym.
Zdawaliśmy sobie sprawę z tego,
że gdzieś w świecie żyje mnóstwo naszych dalekich kuzynów, którzy mówią na co
dzień innymi językami i modlą się w niedzielę w kościołach innych
wyznań. W 1976 roku Edward rozpoczął spisywanie dziejów naszych przodków.
Obecnie gdy na całym świecie upowszechnił się Internet, postanowiliśmy za jego
pomocą odszukać tych dalekich kuzynów i razem wędrować śladami naszych
wspólnych przodków. W swych domach rodzinnych nasi przodkowie porozumiewali
się po polsku, niemiecku, czesku lub
ukraińsku. Wspólnie możemy ich określić tylko mianem
Europejczyków. Dlatego na naszych stronach internetowych bez przerwy będzie
powiewała flaga jednoczącej się Europy.
|
Aktualizacja: kwiecień 2008 |
|
Kodowanie: unikod UTF-8 |
|
|
Aktualigo: aprilo 2008 |
Bonvolu skribi al Vanda kaj Eduardo |
© Edward Wojtakowski 2005 |